Κυριακή, 22 Αυγούστου 2010

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΙΣ ΤΥΨΕΙΣ


ειναι μια μαυρη σκοτεινη τρυπα μεσα στο φωτεινο σου ειναι!ερχεται,νιωθεις τον ηχο του κινδυνου και της θλιψης αλλα δεν υπολογισες πως εισαι ανθρωπος και εκσφενδονιζεσαι στην δινη της απογοητευσης...θλιβερο?κακοηχο?παντα ειλικρινες ομως!
θελω να μην υπαρχω κατι τετοιες στιγμες,δεν μετανιωνω που εγω το προκαλεσα απλα θα θελα να μην υπαρχω!συνθετη αναζητηση μιας σανιδας σωτηριας που καταληγει μετα απο πολλες ανανηψεις ο πελεκυς σου!
ολα τελειωνουν εδω αλλα δεν αρχισαν μαζι σου,δεν ελαβα το προσταγμα και εμεινα αφηρημενη να τριβελιζομαι και ενα γιατι να με καταδιωκει..
τρεχω,στροβιλιζομαι,απογειωνομαι και βρισκομαι ξανα στο δαπεδο των σκεψεων,ΑΦΗΡΗΜΕΝΗ!
πως ειναι δυνατον να νιωθεις την ανυψωση και να βλεπεις το κορμι να σερνεται?επιλογη σου και δικοπο μαχαιρι που το αγαπας και το ποθεις ανεξαντλητα κι ας βλεπεις τις σταλες βαθυκοκκινου αιματος....χρωμα ζωης απολιθωμενης,αρχαιας,καινουργιας!
τερψιχορη στα χερια του αδη και συναμα στα δικα μας χερια...
αιφνιδιος σπαραγμος και μια μονωση εκπληκτικη μεσα στην γυαλινη προθηκη σου,τι να σε διαπερασει?μια σιωπηρη κραυγη που ανηκει σε μενα αλλα εσυ καθεσαι περηφανα στον θρονο της κοφωσης!!!και αυτη η ρωγμη τι ειναι?μικρη διαφανη σχεδον αυλη μα ειναι και το μεγαλυτερο χτυπημα μου,υποφερω απο χαρα!ουρλιαζω απο τον θανατο!και γεννιεμαι για να χαιρομαι.μαζοχιστικη αντιληψη στον ερχομο μιας ολοκαινουργιας ιδεας αλλα δεν ειμαι κλειδοκρατορας της,παρμενη απο αλλου.
σε μενα ανηκει η συψη και η απληστια,και οχι δεν τις χαριζω σε κανεναν!
στοχος η φθορα της συνειδησης σου!
αραχνουφαντος επηλθε ο θανατος.

Πέμπτη, 5 Αυγούστου 2010

ΑΝΑΒΑΣΗ ΣΤΟ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ


φτερα ικαρια και γω να παριστανω το ηρωικα λιωμενο κερι και τα φτερα μια ελπιδα εφανταστη μα και τοσο απομακρη...και να με ξαφνικα πεταω ψηλα και φτανω τον πολυποθητο ηλιο μου!
ακτινες φωτος υπερλαμπρου και ζωογονου αλλα ξερω πως το καψιμο δεν θα αργησει να ερθει...αλλα με νοιαζει?
-και περηφανα απανταω οχι!!!!ποναω αλλα δεν με πειραζει εζησα την εξυψωση και αυτο ειναι θαρρω που μετραει!αλλα και οι αποκαλουμενοι ως στυλοβατορες μας,οι ανθρωποι μας?και μπορει να ειναι ενας,δυο η και περισσοτεροι!
-μα μπορει και να μην υπαρχουν!
-ναι αλλα καποιος κατι σε ανεβασε ψηλα...μια διψα ασιγαστη και συναμα το συναισθημα να το αφησεις να παει απο εκει που ηρθε!
και ξαφνικα μεσοπελαγα με μια κοπελα που ανεβηκε απο μυκονο και με ρωτησε ηδη δυο φορες αν μπορει να κατσει στη διπλανη αδεια πλαστικη καρεκλα...σκεψου ποσο πολυ ονειροπαρμενη ειμαι!αιθεροβαμων που θα ελεγαν μερικοι παντογνωστες!αλλα οκ της την παρχωρησα οπως και πολλα απο τα κουβαρια της σκεψης μου αλλωστε!
(το μεγαφωνο ουρλιαζει και εγω να παλευω να βρω προσωπικες εκκετρικοτητες!)
αλλα να μετα το δεν θυμαμαι πια ποιο τσιγαρο καταφερνω να ξαναβρω ειρμο η και χωρις παρεξηγηση ισως να μην ειχα και ποτε...προσβολη εαυτου??μπα αστοχο!
φοβος?μισος?αγαπη?ολα ιδια και το ιδιο περιεργα!αισθανομαι η μπορει να ειναι και ιδεα μου?ναι αλλα αυτη η αισθηση μακαριας αποτυχιας???και η κρυφη χαρα της προσπαθειας...αχνοφεγγει...σβηνει..
και παλι υψωνεται απαστραπτουσα και σκιαζει τα βραχια μετα!
και ελευθερη πτωση ξανα στις επαλξεις λοιπον!!!