Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

(Α)-ΛΗΘΗ!


Αναμνησεις νωπες γινονται μονο οταν τις αντιμετωπιζεις καταμουτρα...ολα τα θελεις απο την ζωη σου και γω μαζι σου!αλλα εγω δεν τα εχω ολα...
ισως δεν τα ζητω!
σε ανταμωνω στο απογειο της δυναμης μου αλλα σε αντιμετωπιζω οταν ερχεται η παρακμη και οχι μην χαιρεσαι δεν ειναι η δυναμη σου ο λογος, αλλα η δικη μου φθορα...
ποτε δεν παραδεχτηκα εμενα,λαθος το να αισθανεσαι τρωτος!ΜΕΓΑ!
και η λυση για ενα μικρο παραστρατημα η φυγη..
τι ομορφο αισθημα αληθεια!
πεταγμα αερινο πισω απο τις αχτιδες της δεσμευσης!
αιχμαλωτιζομαι ομως!
το σχοινι μικρο στο μηκος αλλα φαρδυ στο λαιμο μου...
και κοιτα με!δεν με εδεσες καλα και ξεφυγα!
θα μεινω για λιγο...μην ρωτησεις γιατι...θα σου προσφερω γεναιοδωρα την προστασια μου!ενα ξερο προετοιμαζομαι γιατι πρεπει,ειναι γραφτο,τυχαινει και αν το θελει η ζωη θα ξαναγυρισει η ροδα...
λυπαμαι αλλα δεν βρισκω αλλα κλισε για να μπορεσεις να με καταλαβεις!
σιχαθηκα να φευγω αλλα εσυ δινεις το προσταγμα και ο υπερμετρος και τελειος εαυτος που θελουμε!σιγουρα θα βρεις και εσυ τον δικο σου!
για μενα φανταζει απλο...καπνος και χαρτακια μπολικα μαζι με αναπτηρα! ισως να διαλεξω και ενα μολυβι για να βαλω εγω την τελευταια τελεια στην δικη σου λιστα με τις προδιαγραφες!
παραμιλητο γυρω σου αλλα πηγη του εισαι εσυ!
λατρευω να αποδιδω ευθυνες νοερα!ποτε δεν ουρλιαξα για το δικιο μου...
ειναι γερα τα κοτσια και δεν τα χω...
γαληνη μονο μεσα μου και θα ρθει και η πολυποθητη ταραχη για να με κανει να ξαναδω τις νοτες και να αλλαξω παλι τον ρυθμο!
μαγκωμενα τα ματια και τοσο μαρτυριαρικα τα δαχτυλα μου...
λησμονικα ευτραπελα καιρος να φυγετε μην σας βρει και το ξημερωμα και χασετε την λαμψη σας!